Tussen demos en demoi: territoriale en segmentaire machtsdeling als bron van democratisch immobilisme
Een politiek-filosofische analyse van de matrixstaat Abstract Een democratische rechtsstaat moet twee op het eerste gezicht tegenstrijdige doeleinden verzoenen: enerzijds pluraliteit beschermen tegen de tirannie van de meerderheid, anderzijds voldoende gemeenschappelijke politieke macht organiseren om collectief bindende beslissingen te kunnen nemen. Die spanning wordt bijzonder scherp wanneer politieke bevoegdheden niet uitsluitend territoriaal worden verdeeld, maar tegelijk volgens segmentaire, ideologische, religieuze, taalkundige, culturele of nationale; scheidslijnen. Er ontstaat dan een institutionele matrix waarin verschillende politieke ordeningen dezelfde burgers vanuit verschillende hoedanigheden representeren. In dit essay onderzoek ik waarom dergelijke systemen, vooral wanneer beide assen beschikken over autonome bevoegdheden, proportionele vertegenwoordiging, vetoposities en eigen legitimiteitsbronnen, structureel vatbaar zijn voor bestuurlijk immobilisme. Vanuit het plura...